عشق تنها

دوباره اومدم. فکر کنم بعد از سه سال دوباره اومدم

به هر حال خوشحالم که اومدم.

لطفاْ برید صفحه ی بعد

   من همون پرنده ی مسافرم

                                                        توی آسمون آفتابی تو

   اومدم راه درازی واسه ی،

                                                       دیدن اون شب مهتابی تو

   تو برام مثل یه رویا یم مونی

                                                      تو بزرگی مثل دریا می مونی

   توی آسمون تاریک دلم

                                                     مثل خورشید واسه فردام می مونی

   من یه خوابم، توی رویا

                                                    من کویرم، تویه دریا

   تو مثل نم نم بارون، من مثل خشکی صحرا

                                                   بی تو من مثل حباب رو آبم می دونی

   بی تو من تشنه ی عشقت تو سرابم می دونی 

                                                   بی تو آسمون نداره واسه من ستاره ای

  بی تو مثل یه غنچه توی خوابم می دونی

  کوه با سنگ آغاز می شود

    انسان با درد و من با یک نگاه تو آغاز شدم

  با یک نگاه شروع می شود

        با یک بوسه اوج می گیرد

  با یک قطره اشک تمام می شود

              و خاطرات تلخش تا ابد باقی می ماند    

                         میرسد روزی که بی من روزها را سر کنی

                       میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

                 میرسد روزی که تنها در کنار عکس من 

         نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی          

سر دفتر عالم معانی عشق است

  سر بیت قصیده ی جوانی عشق است

      ای آنکه نداری خبر از عالم عشق 

           این نکته بدان که زندگانی عشق است

پرسید:زندگی چند بخشه؟

     گفت:دو بخش

                                       پرسید: کدامند؟

         گفت: کودکی و پیری

   پرسید: پس جوانی چه شد؟

    گفت: با عشق ساخت، با بی وفایی سوخت و با جدایی مرد...   

  تنها یک روز در سراسر حیات کافی است

    چشم از گذشته بر گیر و بر آن غبطه مخور که از دست رفته است

         در غم آینده نیز مباش چرا که هنوز فرا نرسیده است

          زندگی را در همین لحظه بگذران

                و آن را چنان زیبا بیافرین که

                    ارزش به یاد ماندن را داشته باشد

 آبی تر از آنیم که بیرنگ بمیریم

                                             از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقسیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

                                            شایدکه خدا خواست که دل تنگ بمیریم

از من پرسید: من و  بیشتر دوست داری یا زندگی تو؟

  گفتم زندگی مو

                                        نپرسید چرا؟

 آرام گریست و رفت

                       هیچ وقت نفهمید همه ی زندگی من  خودش بود

باغبان در را باز کن

        من مرد گل چین نیستم

                           من اسیر یک گلم

                                    دنبال هر گل نیستم

مانده ام در کوچه های بی کسی

       سنگ قبرم را نمی سازد کسی

   ای مردم خاکسترم را باد برد 

 بهترین یارم مرا از یاد برد        

خانه ای ساخته ایم                         سایه بانش همه عشق

زیر پا فرش غرور                         و حصارش همه تکرار صفا

ما در این جمع لطیف                      لطف دیدار تو را می طلبیم

    پنجرهای از زندان درون به آن ولایت رو به صحرا و کوهستانها و

  دریاها و دشتها ومرتع های خرم و زیبا وسرشار از شگفتی

           شهرت: سرگردانی

       محل صدور: دنیای فراموش شدگان

               نام پدر: رنج               نام مادر: فرشته غم

             محل تولد: شهر مکافات        جرم:به دنیا آمدن

              شغل: شرکت نا امیدان در زندگی 

           حکم: محکوم به زندگی

                آدرس: خیابان بدبختی، چهار راه تنهایی، کوی غربت

                   چنانکه می روی برگرد نگاه کن

                   گرفتار توام دردم دوا کن

   1- نگاه        2- لبخند         3- سلام             4- دیدار   

  5- وعده    6- رازو نیاز     7- ملاقات          8- رسوایی                   

   9- جدایی  

سلام، سلام به تمام عاشقا

   روزی روزگاری جزیره ای وجود داشت که در آن کلیه حس های بشری زندگی می کردند

  نظیر: شادی، غم، دانائی و دیگر حواس منجمله محبت.   روزی به تمام حس ها اعلام شد

   که جزیره بزودی به زیر آب و به ته اقیانوس فرو می رود و لذا همگی حس ها به فکر

   تهیه قایقی برای ترک کردن جزیره افتادند.  

با دوست داشتن می توان پی به عشق برد.